EMRAH ÜSTÜN

2001. AAL‘den 8 arkadaş İskenderun – Arsuz MEB kampına gideceğiz. Daha önce gidenlerden akıl aldık. 1 gün önceden gidin. Hem oda kaparsınız hem de 1 gün kamp sizin olur sadece. Ve 1 gün önceden gittik.

Otobüs şirketinin servisi kampa kadar götürdü. Kampın bahçesinden girdik orada birisi ayağa kalktı ve eliyle gidin işareti yapmaya başladı. (Kampın şefi, daha sonra ona at hırsızı lakabını taktık ) Şef bizi almıyor kampa. Arsuza gittik uygun otel bulamadık. Sahilde mi yatsak, otele mi gitsek karar veremedik. O sırada kamp müdürü müdahale etti. (Şefe sözünü geçiremedi yine de) Bizi İskenderun Öğretmenevi’ne yönlendirdi. Müdürünü tanıyormuş. 8 kişi gittik ve bize 1 oda verebileceklerini söylediler. (Baya sıkışın demek bu) Neyse dert değil dedik. O gece öğretmenevinin o küçük odasını diskoya çevirdik ve hıncımızı aldık. Ondan sonra da şefi kampın 8 günü boyunca maskara yaptık. Hatta son gün eğlencesi için şarkı bile yazdık bunla ilgili. Ayakta alkışlandık. Evet ne günlerdi evet.

O kampla ilgili anılar bitmez aslında, of ne harikaydı. Dimi onur?