EMRAH ÜSTÜN

Bolu’dayım. Çocukken kullandığım bisikletin lastiklerini şişirip çocukluk mahalleme gittim dolaşmaya. (çocuk bisikleti değil tabi )

Gölyüzü Mahallesi. 1988-1997 arasında yaşadığımız mahalle. Ve sanırım 3-4 senedir hiç oralardan geçmedim bile. O sebeptendir ki bu gezinti beni çok etkiledi.

Her yere apartman yapılmış. Boş bir alan kalmamış. Tırmandığımız erik ağacı kesilmiş yerinde bir apartman var. Apartmanımızın arkasında bir boşluk vardı, artık yok. Oralarda oynardık hep. Bir tek bütün mahallenin gözdesi olan “çayır” kod adlı yer kalmış. Orada sürekli birileri bir şeyler oynuyor olurdu ve çim bitemezdi orada. Şimdi kimsecikler yok. Ot basmış orayı. Bizim zamanımızda (vay be) oralar çok kalabalık olurdu. Şimdi gerçekten bomboş. 2-3 çocuk gördüm. Mahallede çocuk mu yok? Hayır var. Peki onlar nerede? Kesin emin olarak bir cevap veriyorum: bilgisayarlarında oyun oynuyorlar.

Devamını oku »